Siirt Tarihi İçin Bir Hassasiyet Çağrısı: Aslına Sadakat Meselesi

Siirt’in hafızası niteliğindeki en kıymetli eserlerden biri olan Siirt Tarihi, rahmetli Siirt Müftüsü Ömer Atalay tarafından ilk kez bastırılmış, yalnızca bir kitap olmanın ötesinde; Siirt’in geçmişini kayıt altına alan temel bir başvuru kaynağı olarak literatüre girmiştir.

Bu eserin ilk baskısında yaklaşık 22 ayrı kaynaktan yararlanılmış, arşiv belgeleri, tarihi kayıtlar ve sözlü kültür bir araya getirilerek Siirt’in tarihine ışık tutulmuştur. Nitekim daha sonraki yıllarda yayımlanan birçok yerel tarih, araştırma ve akademik çalışmada “Siirt Tarihi” kitabı ana kaynaklardan biri olarak kullanılmıştır. Bu yönüyle eser, yalnızca kendi döneminin değil, sonraki kuşakların da referans aldığı temel bir kaynak kitap olma özelliği taşımaktadır.

İkinci Baskıda Aslına Uygunluk Tartışması

Emeği geçenlere teşekkür etmekle birlikte, kamuoyunda ve Siirt’e gönül veren çevrelerde dile getirilen önemli bir hassasiyet bulunmaktadır:
Bu kadar değerli bir eserin ikinci baskısının, boyut, ebat, dizgi ve içerik bakımından birebir aslına uygun şekilde kapak resmi değiştirilerek basıldı. Çünkü tarih kitaplarında sadece metin değil; kullanılan sayfa düzeni, baskı ölçüsü ve sunum dili de eserin kimliğinin bir parçasıdır.

Remzi Bey’den Açıklama: “İçeriğe Dokunulmadı”

Konuya ilişkin yapılan değerlendirmede, Remzi Bey şu ifadeleri kullanmaktadır:

“Bu hassasiyetiniz için çok teşekkür ederim. Sadece ön kapak değişti, diğer içeriğin tamamı aynıdır. Hiçbir değişiklik yapmadım. Eğer yanında değerlendirilmesi gereken farklı bir kitap varsa, onu da ele alabiliriz.”

Bu açıklama, içerik açısından eserin korunduğunu ortaya koysa da; tarih ve kültür camiasında dile getirilen beklenti, biçimsel olarak da ilk baskının ruhunun korunması yönündedir.

 Sonuç

Siirt gibi köklü bir tarihe sahip şehirlerde, geçmişe dair her belge, her eser emanet hükmündedir. “Siirt Tarihi” gibi temel kaynakların yeni baskıları yapılırken; içerik kadar aslına sadakat, tarih bilincine ve müellifine duyulan saygının da göstergesidir.

Bu tartışma, bir eleştiriden ziyade; Siirt’in tarihine sahip çıkma iradesinin, kültürel hafızayı koruma duyarlılığının doğal bir yansımasıdır. Dileğimiz, bundan sonraki baskılarda bu hassasiyetlerin daha da gözetilmesi ve Siirt tarihine yakışır şekilde eserlerin gelecek nesillere aktarılmasıdır.