Seyda Şeyh Abdülkerim Çevik Hazretleri’nin Şehadetinin Sene-i Devriyesi: Norşin’de Bir İlim Çınarına Vefa

Bitlis’in Güroymak (Norşin) ilçesinde yarım asra yaklaşan ilim ve irşad hizmetiyle tanınan, Şeyh Abdurrahman-ı Tağî Hazretleri’nin manevi silsilesinden gelen; âlim, fazıl, ilim ve edep sahibi Seyda Şeyh Abdülkerim Çevik Hazretleri’nin şehadetinin sene-i devriyesinde, sevenleri bir kez daha aynı duada buluştu: 

“Rabbim rahmet eylesin, makamı cennet olsun; Rabbü’l-Âlemîn şefaatine nail eylesin.”

Norşin’in köklü mirası ve Tağî ailesinin ilim çizgisi

Norşin, yalnız bir yerleşim yeri değil; asırlardır medrese geleneğiyle anılan bir ilim havzası. Bu geleneğin en güçlü sütunlarından biri kabul edilen Şeyh Abdurrahman-ı Tağî Hazretleri, bölgede medrese-irşad çizgisini kurumsallaştıran isimler arasında zikrediliyor; kabri de Norşin’de bulunuyor. 

Bu köklü çizgi, sonraki nesillerde de medrese tedrisatı ve irşad hizmetiyle devam etti. Seyda Şeyh Abdülkerim Çevik Hazretleri de bu mirasın, çağımıza taşınan temsilcilerinden biri olarak görülüyordu. 

Şehadete uzanan gün: Ders halkasında hedef alınan bir isim

Seyda Şeyh Abdülkerim Çevik Hazretleri, 19 Ocak 2020 tarihinde Güroymak’ta bağlı bulunduğu ilim halkasında, ders verdiği sırada silahlı saldırıya uğrayarak hayatını kaybetti.

Olay, bölge kamuoyunda büyük üzüntü oluştururken; bazı kaynaklarda saldırının, kendisinin görev yaptığı Kur’an kursu/medrese ortamında gerçekleştiği belirtildi. 

Bu nedenle 2026 yılı itibarıyla şehadetinin sene-i devriyesi 19 Ocak 2026 tarihinde idrak edildi. 

Sevenleri, onu “ilim meclisinin içinde, ders halkasında hedef alınan bir âlim” olarak anarken; olay, “alimlere ve ilim yuvalarına yönelen şiddetin” toplumsal vicdanda açtığı yaraya da yeniden dikkat çekti. 

Hayatı ve hizmeti: Medrese, irşad ve toplumsal huzur vurgusu
Anadolu Ajansı’nın derlediği biyografik bilgilerde, Seyda Abdülkerim Çevik’in 1970’te Bitlis/Güroymak’ta doğduğu, bölgenin önde gelen âlimlerinden eğitim aldığı ve Norşin geleneği içinde tedrisat yürüttüğü aktarılıyor. 

 Norşin’deki ilim geleneği içinde yetiştiği; bölge için kanaat önderi niteliği taşıdığı ve hizmet çizgisinin geniş bir çevrede karşılık bulduğu vurgulanıyor. 

Ayrıca akademik bir çalışmada Norşin’in “medrese-tekke-divan” ekseninde şekillenen manevi ve sosyal dinamizmine değinilirken, merhum Şeyh Abdülkerim Çevik’in bu yapı içinde önemli bir yer tuttuğu ifade ediliyor. 

Cenaze ve vefa: On binlerin omuz verdiği uğurlama
Olayın ardından yapılan cenaze ve defin sürecine dair haberlerde, kalabalık bir katılımın olduğu; merhumun Norşin’deki aile kabristanına defnedildiği bilgileri yer aldı. 

Bu tablo, onun sadece bir medrese hocası değil; aynı zamanda toplumsal hafızada “barış, huzur ve irfan diliyle konuşan” bir kanaat önderi olarak görüldüğünün de işareti sayılıyor. 

Sene-i devriyesinde mesaj: İlim ehline hürmet, şiddete karşı ortak vicdan
Sene-i devriyeler, sadece bir “hatırlama” günü değil; aynı zamanda geride kalanlara bir sorumluluk yükleyen zaman duraklarıdır.

 Seyda Şeyh Abdülkerim Çevik Hazretleri’nin hatırası, sevenlerinin dilinde üç temel başlıkta yaşıyor:
İlim meclisinin dokunulmazlığı: Ders halkasının, medresenin ve irşad ortamının korunması gerektiği vurgusu. 

Edep ve vakar mirası: Norşin geleneğinin “ilim-ahlak” bütünlüğüyle sürdürülmesi çağrısı. 

Toplumsal barış dili: Kanaat önderlerinin, toplumsal huzurda oynadığı rolün altının çizilmesi. 

Dua ve temenni
Bu sene-i devriyesinde de dualar aynı noktada birleşiyor:
Rabbim rahmet eylesin, makamı cennet olsun. Rabbü’l-Âlemîn şefaatine nail eylesin.