İRAN’DA DEĞİŞİM KAÇINILMAZ!

Korku Eşiği Aşıldı, Meşruiyet Çöktü
İran’da halkın rejime karşı sokaklara çıkması ve doğrudan liderliği hedef alan sloganlar atması, sıradan bir protesto dalgası değildir. Bu tablo, korku eşiğinin aşıldığını ve toplumsal psikolojide geri dönüşü zor bir kırılmanın yaşandığını göstermektedir. Baskıcı rejimler için asıl tehdit, muhalefetin örgütlü olması değil; halkın artık susmamasıdır.

Sahadan Gözlem: Toplum ile Rejim Arasındaki Derin Kopuş
Siirt Aile Hekimleri Derneği (SİAHED) Başkanı Dr. Özgür Aydın, yaklaşık bir yıl önce İran’a yaptığı ziyaret sırasında toplumun gündelik yaşamını, gençlerin beklentilerini, kadınların kamusal hayattaki duruşunu ve şehir yaşamının dinamiklerini yerinde gözlemledi.
Bu gözlemler, İran toplumunun sosyal yaşamı ile rejimin dayattığı ideolojik yapı arasında derin ve onarılamaz bir kopukluk bulunduğunu açık biçimde ortaya koydu. Dr. Aydın, bu kopuşun zamanla yumuşamayacağını; aksine mutlaka sert bir kırılmayla sonuçlanacağını 24 Aralık 2024 tarihli değerlendirmesinde de vurgulamıştı.

Dünya Değişiyor, Toplumlar İzole Edilemiyor
Bugün dünya toplumları iç içe geçmiş durumdadır. Bilgi, kültür, yaşam tarzı ve beklentiler sınır tanımamaktadır. Yapay zekâ ve dijital devrimlerle bu etkileşim daha da hız kazanmıştır. Hiçbir rejim, kendi toplumunu dünyadan sonsuza kadar izole edemez.
Sosyal hayatla uyumlu olmayan hiçbir rejim, din ya da ideoloji uzun süre ayakta kalamaz. Katı ideolojik yapılar, yalnızca dış müdahalelerle değil; kendi toplumlarının iç dinamikleriyle de değişir. Bu bir temenni değil, sosyolojik bir zorunluluktur.

Meşruiyet Kaybı: Rejimin En Zayıf Noktası
İran’daki mevcut tablo, rejimin hâlâ ayakta olduğunu ancak meşruiyetini kaybettiğini göstermektedir. Tarihsel ve siyasal deneyimler şunu açıkça ortaya koyar:
Meşruiyetini yitiren hiçbir iktidar kalıcı değildir.
Bu nedenle İran’da asıl soru “değişim olacak mı?” değil;
“Değişim ne zaman ve nasıl olacak?” sorusudur.
Sahadaki sertleşen dil, bastırılan öfke ve artan toplumsal gerilim dikkate alındığında, bu değişimin çok kanlı olma ihtimalinin yüksek olduğu da görülmektedir.

 Sonuç
İran’da yaşananlar, bölgesel bir huzursuzluktan öte; tarihi bir eşiktir. Toplum ile rejim arasındaki mesafe artık kapatılamayacak kadar açılmıştır. Sokaklar bunu söylemektedir. Sessizlik bozulmuş, korku duvarı çatlamıştır. Bundan sonrası, yalnızca zaman meselesidir.