ES-SEYYİD EŞ-ŞEYH MUHAMMED NURANİ BİLVANİSİ (K.S.)

Bilvanis’ten Zokamır’a Uzanan Bir Ömür: İlim, İrşad, Takva ve Hizmet

Es-Seyyid Eş-Şeyh Muhammed Nurani Bilvanisi, Siirt’in Baykan ilçesine bağlı Siyanis Köyü’nde dünyaya teşrif etti. 

Manevi kökleri, Bilvanis irfan geleneğine dayanan Seyda Hazretleri, daha çocukluk çağlarından itibaren ibadet hassasiyeti, hatmelere bağlılığı ve cemaatle namaz konusundaki titizliğiyle dikkat çekti.

İlk Eğitim ve İlim Yolculuğu

İslami ilimlerdeki ilk tahsilini, babası olan ve “Ğavs-ı Kasrevî” namıyla tanınan Şeyh Seyyid Abdulhakim Hazretlerinden aldı.

Daha sonra, Hazne yolculukları sırasında Şeyh Ahmed el-Haznevi Hazretlerinin medresesinde, onun müderrisi Molla Osman’ın yanında ilmini derinleştirdi. 

Talebelik yıllarını anlatırken, disiplinli eğitim sürecinin kendisini nasıl yoğurduğunu bizzat ifade etmiş; bugün ulaşılan her hayır ve kazanımda hocalarına minnet ve dua ile anmayı hiç ihmal etmemiştir.

Çocuklukta Tecelli Eden Maneviyat

Kendisiyle aynı dönemi yaşayanların şahitliğiyle; çocuk yaşlardan itibaren namazlarını cemaatle kıldığı, hatmeleri aksatmadığı, hatta oyun anlarında dahi vakti geldiğinde zikir ve hatmesini tamamladığı rivayet edilir. 

Bu hâl, onun irşad yoluna küçük yaşta hazırlandığının işareti olarak görülür.

Tevazu ve Hizmetin Zirvesi

Ğavs Hazretlerini ziyaretlerinde, büyük bir şeyhin oğlu olmasına rağmen sofilerle birlikte camide yatması, hatta ayakkabılıkta bir keçe üzerinde istirahat etmesi; tevazu anlayışının somut örneklerindendir. 

“Ğavs’ın sofilerinin ayakları başımın üzerindedir” sözü, bu duruşun en veciz ifadesi olarak dilden dile aktarılır.

Tarikat Bağı ve Hilafet

Ğavs Hazretlerinin vefatından sonra, tarikat adabı gereği Şeyh Ali el-Arinci Hazretlerine intisap etti.

 Mürşidine olan bağlılığı, edebi ve sükûtu ile temayüz etti.

 1981 yılında aldığı hilafet, mürşidinin ifadesiyle “doğrudan ilahi lütufla verilen” bir emanet olarak nitelendirildi.

Zokamır Dönemi: İrşadın Merkezi

1984’ten sonra, bugün “Markadı Şerif” olarak bilinen Zokamır Köyü’ne yerleşti. 

Burada bir cami inşa ederek ilim, irşad ve hizmet halkasını kurdu.

 Yaz aylarında Soğuksu Köyü’ne gidip kışları yeniden Zokamır’a dönmesi, bölge halkıyla kurduğu gönül bağını daha da güçlendirdi.

Aile Hayatı ve Emanet Nesil

Üç evlilik yapan Seyda Hazretleri; evlatlarını ilim, edep ve hizmet bilinciyle yetiştirdi. 

Evlatları arasında bugün de irşad ve hizmeti sürdüren Şeyh Seyyid Hikmetullah Hazretleri başta olmak üzere, seyyid ve şerif neslinin devamı bölge için önemli bir manevi miras olarak görülmektedir.

Deprem, Hac ve Son Umre

1993’te Doğantepe Köyü’ne yerleşerek yıllarca hizmet etti. 1999 Marmara Depremi sonrası kısa süre Zokamır’a dönse de hizmet azmini hiç kaybetmedi.

 İlk haccını gençlik yıllarında babasıyla, ikinci haccını 1975’te sofilerle yaptı. 

2001 sonlarında gerçekleştirdiği umre ise, onun dünya yolculuğundaki son durak oldu.

Vefat ve Ardında Bıraktığı Miras

Umre dönüşü artan rahatsızlıkları nedeniyle İstanbul’da tedavi gördü; ancak takdir-i ilahi tecelli etti. 

18 Mayıs 2002 gecesi, “Ey itminana ermiş nefis…” hitabına mazhar olarak Hakk’a yürüdü.

 Ehl-i Beyt sevgisi, sünnet-i seniyyeye bağlılığı, cömertliği, âlimlere hürmeti ve sadat adabına titizlikle riayeti; onu tanıyan herkesin ortak şahitliğidir.

İrşadın Özeti
Sohbetlerinde dünya kelamına yer vermeyen Seyda Hazretleri, daima Allah (c.c.) ve Allah dostlarını anlattı. 

Mütevazı duruşu, “Hidayet bana ait değil; ne varsa Ğavs’undur” sözüyle özetlenir.

 Onu görenlerin Allah’ı hatırlaması, bu irfan yolunun en güçlü delili olarak hafızalarda yer etti.

Bugün Bilvanis geleneği, Seyda Hazretlerinin bıraktığı ilim, edep ve hizmet mirasıyla yaşamaya devam ediyor. 

Bu miras; Baykan’dan Zokamır’a, oradan gönüllere uzanan bir irşad yoludur.